تبلیغات در اینترنتclose
درمان کودکان اوتیسم
زمان جاری : دوشنبه 25 آذر 1398 - 2:43 قبل از ظهر
نام کاربری : پسورد : یا عضویت | رمز عبور را فراموش کردم





بهترین نیستیم اما جزو بهترین هایم...
ارسال پاسخ
تعداد بازدید 10
نویسنده پیام
farzanzz آفلاین


ارسال‌ها : 10
عضویت: 23 /6 /1398


درمان کودکان اوتیسم
آیا کودک من اوتیسم است؟اگر به اوتیسم در کودک خود مشکوک هستید، اول از پزشک کودکان یک وقت بگیرید. با دکتر هماهنگ کنید تا در هنگام ویزیت وقت کافی داشته باشد. می توانید از تست غربالگری ام چت استفاده کنید. دقت داشته باشید که این تست فقط یک غربالگری است و تست غربالگری نمی تواند تشخیص را تایید کند.فقط احتمال اینکه کودکتان دارای اوتیسم باشد را مشخص میکند.ارزیابی رسمی کودک جهت تشخیص و درمان کودکان اوتیسم شامل دو قسمت است که اگر چه مجزا به نظر می رسند اما کاملا به هم مرتبط اند.ارزیابی رشدی که به صورت توصیفی انجام می شود و متمرکز بر مهارت ها و تاخیرهای احتمالی رشد کودکتان است. برای مثال کودک در چه سط هوشی قرار دارد؟ آیا کودک دچار مشکل حسی ، تاخیر حرکتی و… می باشد؟ارزیابی پزشکی که به دنبال تشخیص علت مشکلات است. برای مثال چرا کودک دارای مشکلات رشدی است؟آیا یک مشکل ژنتیکی وجود دارد؟چه کسانی قادر به تشخیص اوتیسم هستند؟تصویر: http://mehdisaber.com/wp-content/uploads/2019/07/%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D9%85-2.jpgپزشکان: روانپزشک اطفال، نورولوژیست اطفال، متخصص اطفالپیراپزشکان: کاردرمان، گفتاردرمان، روانشناس کودکپزشکان و پیراپزشکان اغلب از طریق ترکیبی از مصاحبه با والدین، مشاهدات بالینی و به کارگیری معیارهای دی اس ام به تشخیص می رسند.علایم اوتیسم (اتیسم) در نسخه پنجم دی اس اماختلال فراگیر*اختلال فراگیر در ارتباط گرفتن و تعامل با دیگران که با نشانه های زیر بروز می کند:

  • نقص در رفتارهای غیر کلامی و ارتباط اجتماعی برای مثال غیر عادی بودن تماس چشمی و زبان بدنی در کودک،نقص در فهم و استفاده از تظاهرات چهره و ژست های بدنی و دست ها

  • نقص در درک روابط اجتماعی و هیجانی برای مثال در گفتگو های عادی به علت عدم توانایی در بیان احساسات و هیجاناتش دچار شکست می شود و نمی تواند پاسخ مناسبی نشان دهد.

  • اختلال در گسترش و درک روابط انسانی معمول برای مثال ناتوانی در دوست یابی و شرکت در بازی های تخیلی و سازگاری با هم سن و سالانش


  • رفتار های تکراری*رفتارهای تکراری و پردازش حسی و حرکتی غیر طبیعی که حداقل در دو زمینه از موارد زیر بروز کند

  • انجام حرکات یا استفاده از کلام تکراری برای مثال چ خاندن اشیا یا تکرار عبارات خاص

  • اصرار به انجام الگوهای رفتاری و آداب خاصی در انجام فعالیت ها برای مثال خوردن غذا های تکراری یا حفظ تشریفات خاصی برای فعالیت های روزمره

  • علایق محدود و ثابت برای مثال دلبستگی شدید به اشیاء غیر عادی

  • پاسخ نامناسب به محرک های حسی محیط برای مثال بو کردن یا لمس کردن بیش از حد اشیاء یا درک نکردن س درد یا گرما


  • این نشانه ها باید در حال حاضر یا در تاریخچه کودک خود را نشان دهند . هیچ کس هنوز نمی داند چرا این همه علائم متفاوت در کنار هم جمع می شوند. هنوز در مغز یک مرکز خاص برای اوتیسم مطرح نشده است. مرکزی که همه این حوزه ها را با هم کنترل کند. اما دسته بندی علائم آن قدر قابل توجه است که در اکثر موارد الگوی کلی قابل تشخیص استروش های تشخیص اوتیسم (اتیسم) تماس چشمینوزادان طبیعی ترجیح می دهند بیش از هر چیز دیگری به چهره نگاه کنند اما کودکان دارای اوتیسم چنین ترجیحی ندارند.بعضی از آن ها تمام تلاششان را برای فرار از تماس ها چشم می کنند. وقتی والدین در میدان بینایی شان قرار می گیرند سرشان را یا نگاهشان را برمی‌گردانند برخی از آنها هم تماس چشمی مختصری برقرار می کنند اما به سبک خودشان یعنی خودشان ممکن است یک تماس چشمی مختصر برقرار کنند اما وقتی فرد دیگر سعی می کند با آنها تماس چشمی برقرار کند پاسخ نمی‌دهند این الگو را ( تماس چشمی یکطرفه) می نامیم.بچه های دارای اوتیسم در پیوستن به توجه مشترک با مشکل مواجه اند یعنی نمی توانند همزمان با یک بزرگسال به یک شی نگاه کنند آنها نمی‌توانند به شی در مورد نظرشان اشاره کنند سپس نگاهی به مخاطبشان بیاندازند و ببینند که آیا منظور او را فهمیده استارتباط با دیگران
    مادر یک کودک دارای اوتیسم:تمام دوران بارداری به امید آن بودم که ببینمش باهاش ارتباط بگیرم ! اما هنوز تا الان که ۴ سالش شده احساس می کنم ندیدمش
    ناتوانی کودک در برقراری ارتباط با دیگران، والدین کودک را بیشتر از هر کدام از علائم اوتیسم اذیت میکند. معمولا والدین می‌گویند کودکشان در دنیای خودش است .کودکی که در بده- بستان در روابط اجتماعی و عاطفی شرکت نمی‌کند.بده- بستان هایی که لازمه ارتباط با دیگران است. یکی از مادران می‌گفت کودکم بین ماست اما با ما نیست.این عدم تقابل ارتباطی ممکن است بعد از تولد آشکار شود و از تماس چشمی ضعیف در نوزادی یا نوپایی شروع و تا مشکل در بازی های تعاملی در کودک پیش‌دبستانی یا ناتوانی در فهم پدیده ها از منظر دیگران در کودک دبستانی یا یک بزرگسال ادامه یابد. ارتباط گرفتن با یک کودک دارای اوتیسم مثل تلاش برای گرفتن موج رادیویی یک ایستگاه دور است که گاهی کاملاً شفاف موج را می گیرد و گاهی پر از نویز می شود، کودک دارای اوتیسم نیز ممکن است لحظاتی یک ارتباط چشمی خوبی داشته باشد و سپس به درون دنیای خودش برود.مهارت های کاربرد شناختیاکثر والدین بزرگتر ها بدون اینکه آگاه باشند هنگام صحبت با کودک با صدای زیر و نوای موزون حرف میزنند. وقتی یک کودک سه ماهه به صدای آهنگین مادرش گوش می دهد، سپس با قان وقون به او پاسخ می‌دهد شکلی از مکالمه رخ می دهد. یک بده بستان آوایی را کاربردشناختی می نامند.متاسفانه مهارتهای کاربرد شناختی در کودکان دارای اوتیسم یا وجود ندارد یا دچار نقص است. مشکلات کاربرد شناختی در کودکان دارای اوتیسم شکل‌های تفاوتی دارد. بعضی از کودکان دارای اوتیسم اصلا گفتار کسب نمی کنند. اگرچه برخی از کودکان نیز به تک کلمات دست می یابند اما از آنجایی که به ارزش کاربرد شناختی آن پی نمی برند و از آنها به عنوان ابزاری برای رسیدن به احتیاجات شان استفاده نمی کنند، کلمات شان به تجریش کاهش یافته و حذف می‌شود.برخی از کودکان دارای اوتیسم نیز گفتارشان را حفظ می‌کنند اما گفتارشان صرفاً مجموعه ای از محفوظات و واگو واگویه هاست که فاقد ارزش کاربرد شناختی است. برخی از والدین این گفتار کودک شان را دال بر باهوش بودن آنها می‌دانند اما چنین زبانی ارزش کاربرد شناختی کلمات ساده‌ای مثل بابا و مامان را هم ندارد. والدین این کودکان معمولا می گویند کودکشان حرف میزند اما ارتباط برقرار نمی کند .بعضی از کودکان دارای اوتیسم کلمات و عبارات را تکرار می‌کنند. به این رفتار اکولالیا یا پژواک گوئی می گویند که شامل پژواک گوئی فوری و پژواک گوئی تاخیری و دیالوگ گوئی می باشد. در پژواک گوئی فوری کودک گفته مخاطب را بلافاصله تکرار می‌کند. مثلاً مادری می گوید: (آب میخوری؟ کودک هم فورا می گوید آب میخوری؟) در پژواک گوئی تاخیر آنچه دیگران را در یک موقعیت به او گفته اند را تکرار می‌کند. مثلا کودک زمین می‌خورد. بعد از آن می‌گوید خوبی؟ ‌یا چیزیت نشد؟رفتارهای تکراریتکرار کردن ذاتا امر نادرستی نیست. تکرار، مهارت فرد را زیاد می کند. اما آیا بین تکرار و تمرین فرق وجود دارد؟ تمرین یک کار، یک آهنگ یا یک بازی، انجام آن را آسانتر کرده و یک حس امنیت خلق می‌کند اما رفتارهای تکراری کودکان دارای اوتیسم بیش از اندازه و گاهی مفرط است و حاکی از عدم انعطاف پذیری شناختی! کودکان دارای اوتیسم به دلایل مختلفی در دام رفتارهای تکراری می افتند. گاهی اوقات یک رفتار را بارها و بارها تکرار می کنند گویی که سوزنشان گیر کرده است! نمی توانند دست از تکرار آن بکشند. این علامت در جاماندگی نامیده می‌شود و یکی از علائم نقایص نورولوژیک است و مثل فلج اندام پس از یک سکته مغزی یا یک بیماری نورولوژیک ظاهر می شود.در مورد کودکان دارای اوتیسم در جاماندگی با رفتار متضادش یعنی تکانشگری جفت است. مثل تب و لرز در سرماخوردگی، کودک اوتیسم هم بین درجاماندگی و تکانشگری در حرکت است! یک لحظه درگیر در جاماندگی است و چند لحظه بعد یک رفتار تکانشی ظاهر می کند و این یک چالش واقعی است. گاهی اوقات نیز تکرار و تمایل به یکنواختی یک استراتژی جبرانی است.تصور کنید نابینا شده اید. در این صورت شما ترجیح می‌دهید که چیدمان وسایل خانه تان تغییر نکند. این ترجیح ناشی از یک ضایعه نورولوژیک نیست بلکه یک راهکار جبرانی است. چرا که شما قادر به دیدن اشیا نیستید و انطباق با یک محیط جدید برای تان دشوار و هزینه بردار است. گاهی کودکان دارای اوتیسم هم چون نمی توانند معنی وقایع روز مره را درک کنند ترجیح می دهند بر عادات تکیه کنند. گاهی اوقات نیز کودکان دارای اوتیسم برای آرام کردن شان به تکرار پناه می برند.ما هم از این امر گاها استفاده می‌کنیم. برای خواباندن کودک او را تکان می دهیم یا برای تسکین اعصابمان به صندلی گهواره ای یا یک تاپ پناه می بریم. به همین ترتیب انجام رفتارهای تکراری به کودکان دارای اوتیسم کمک می کند تا خود را آرام کند. هر چند ممکن است افراطی جلوه کند. اما به خاطر داشته باشید که اگر صبرمان را در مقابل این رفتارها از دست بدهیم این رفتارها تشدید خواهد شد و ما را بیشتر آزار خواهد داد. چرا که آرامش را از کودک دارای اوتیسم می گیریم و اوبرای رهایی از این تنیدگی دوباره به این رفتارهای تکراری پناه خواهد برد! کودک دارای اوتیسم منشی متفاوت داردروند ارزیابی و تشخیص اوتیسممعاینه باید آرام و بدور از عجله باشد. پدر و مادر باید هر دو در جلسه ارزیابی حضور داشته باشند. در جلسه معاینه به موارد زیر پرداخته می شود.

    1. تاریخچه پزشکی:مشکلات حامله شدن، مصرف دارو و الکل در دوران بارداری، تولد نارس، عوارض زایمان، تاریخچه کودک پس از تولد.

    2. تاریخچه خانوادگی: تاریخچه سلامتی و رشد، سلامت روانی و ذهنی اعضای خانواده( مشکلات خفیف زبان، اضطراب و افسردگی، مشکلات ارتباط اجتماعی در خانواده های کودکان اوتیسم شایع است)

    3. تاریخچه اجتماعی: سطح تحصیلات و شغل والدین، سیستم حمایتی خانواده

    4. معاینه فیزیکی: پارامترهای رشد جسمی( قد ، وزن، دور سر)، کج ریختکی های ژنتیکی و معاینه نورولوژیک کامل( تون و قدرت عضلات، تعادل)

    5. تست رشد عصبی: ارزیابی وضعیت ذهنی، گستره توجه، همکاری، میزان فعالیت، حالت هیجانی، تعامل، توانایی های شناختی( زبان، حل مسئله، مهارت های تحصیلی)

    6. ارزیابی های سایر متخصصین: گزارش های مدرسه، تست هوش رسمی، ارزیابی کاردرمانی کودکان و گفتاردرمانی کودکان

    7. تست های آزمایشگاهی ژنتیک و متابولیک


    8. وقتی ارزیابی تکمیل گردید. پزشک به کمک دیگر اعضای تیم برنامه درمانی برای کودک ارائه می شود.شیوع اختلال اوتیسمتصویر: http://mehdisaber.com/wp-content/uploads/2019/07/%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D9%853.jpgاوتیسم یک اختلال عصب تحولی است که تشخیص آن در چند سال اخیر افزایش یافته است با این افززایش در تشخیص ، توجه بیشتری به اوتیسم و چگونگی درمان و جلوگیری از آن به وسیله متخصصین در رشته های پزشکی ،روانشناسی و عصب شناسی صورت گرفته است.این اختلال معمولا در پسران پنج برابر دختران (1 در هر 48 پسر ) در مقابل( 1 در هر189دختر) بروز می کند.در ایران نیز مطالعه ای که طی 3 سال بروی کودکان 5 ساله انجام گرفت ،شیوع اختلال را 6/26 نفر در هر 10000 نفر اعلام کرد.عوامل بروز اوتیسمعلایم اوتیسم معمولا بین 18 تا 36 ماهگی قابل مشاهده است. اما اگر علایم خفیف تر باشد،پس از دو سالگی و اگر تاخیرهای رشدی باشد، تی قبل از یک سالگی قابل تشخیص است.سن والدینسن پدر و مادر هر یک از عوامل خطر برای داشتن یک کودک دارای اوتیسم است. هر ده سال افزایش سن، خطر داشتن کودک دارای اوتیسم را ۱/۳ برابر افزایش می دهند. خطر داشتن کودک دارای اوتیسم در والدینی که در دهه سی زندگی شان هستند ۱/۳ برابر بیشتر از والدینی است که در دهه ۲۰ زندگی شان هستند. خطر داشتن کودک دارای اوتیسم در والدینی که در دهه چهل هستند ۱/۳ (۱/۳ضربدر۱/۳) برابر والدینی که در دهه ۲۰ عمرشان هستند. علت این امر هنوز ناشناخته است. یکی از فرضیات موجود آن است که شاید علت این امر تجمع پیوسته جهش ها در تخمک یا اسپرم والدین باشد.جهش هایی که به واسطه استرس اکسیداسیونی مزمن رخ می دهند.طبق این فرضیه سن بالای پدر در بروز اوتیسم در کودکان نقش بیشتری ایفا می کند. از آنجایی که اسپرم بر خلاف تخمک در هر دوره توسط سلول‌های مولد اسپرم تولید می شود، در حالی که تخمک ها فقط رهاسازی می‌شوند. لذا در هر دوره تولید اسپرم، سلول‌های مولد دچار جهش های اکسیداسیونی شده و اینکه جهش ها انباشت می شود.نازایی و تکنولوژی های لقاح مصنوعینازایی خود اغلب نشانگر اختلالات پزشکی یا ژنتیکی است که می‌تواند موجب اوتیسم شود. برای مثال تخمدان نارس و نازایی در زنان دارای ایکس شکننده دیده می‌شود. اگر این افراد موفق به بارداری شوند خطر تولد کودک دارای اوتیسم در آنها زیاد است. همینطور خطر تولد کودک دارای اوتیسم از زنان دارای سندروم تخمدان پلی کیستیک که معمولاً با نازایی همراه است، بیشتر است. یک احتمال دیگر آن است که شاید واکنش های التهابی و خود ایمنی زنان نابارور در بروز اوتیسم دخیل باشد. بسیاری از زوج های نابارور برای داشتن فرزند به لقاح مصنوعی روی می‌آورند.دستکاری تخمک و اسپرم با تکنیک تزریق اسپرم داخل سیتوپلاسمی گاهی اوقات باعث اختلال در متیلاسیون می‌شود. متیلاسیون فرآیندی است که باعث خاموش یا روشن شدن ژنها در جنین می شود. متیلاسیون مختل می‌تواند باعث رشد بیش از حد جنین و کج ریختگی های خاص در آن شود. گزارش‌های موردی حاکی از افزایش خطر اوتیسم در میان کودکان حاصل از لقاح مصنوعی می باشد. این که چرا لقاح مصنوعی باعث افزایش خطر می شود تاکنون مشخص نیست. اما مطمئناً با جمع آوری اطلاعات بیشتر روشن خواهد شد.حوادث پیش از تولدنارس بودن و مشکلات پزشکی بدو تولد نیز با افزایش خطر اوتیسم همراه است. برای مثال بر اساس یکی از مطالعات اخیر، خونریزی داخل مخچه خطری برای اوتیسم می باشد. مطالعاتی که روی کودکان دارای سایر اختلالات انجام شده است نیز نشان می‌دهد، ناهنجاری های مخچه خطر اوتیسم را افزایش می‌دهد. هرچند این داده ها بر اساس آزمون غربالگری ام – چت می باشد. این آزمون فقط نشانگر ناهنجاری هایی است که نشان از یک تاخیر کلی یا نقص نورولوژیک دارد تا اوتیسماحتمال تکرار اوتیسم چه قدر است؟آیا این اتفاق برای ما دوباره تکرار خواهد شد؟ یکی از سوالاتی که اغلب والدین دارای کودک اوتیسم می پرسند این است که اگر یک بار این اتفاق برای ما افتاده است، چقدر احتمال دارد که دوباره هم تکرار شود ؟ یا برای فرزندان فرزندمان چطور؟ بررسی های ژنتیکی به دنبال یافتن علت دقیق اوتیسم می باشد. اما متاسفانه با وجود همه تلاش‌ها، ما امروز فقط درباره آن ۱۰ تا ۲۰ درصد اوتیسم های سندرومی می توانیم پاسخگوی سوالات فوق باشیم. خطر بازگشت اوتیسم برای این دسته از خانواده‌ها معادل احتمال بازگشت اختلال پزشکی زیربنای اوتیسم می باشد.احتمال تکرار در سندروم رتبرای سندروم رت خطر بازگشت ناچیز است. چرا که در اکثر موارد سندروم رت ناشی از بروز یک جهش در هنگام لقاح است تا یک جهش که از نسل های قبل به ارث رسیده باشد.احتمال تکرار در سندروم ایکساما در مورد سندروم ایکس شکننده، اگر در خانواده این سندروم وجود باشید خطر تکرار آن بین ۲۵ تا ۵۰ درصد است.احتمال تکرار در اوتیسم خالصدر مورد اوتیسم خالص خطر بازگشت آن به طور متوسط ۱۰ درصد است (مطالعات جمعیت شناختی این را نشان می‌دهد). این تخمین به دو دلیل ممکن است دست پایین باشد. یکی اینکه والدینی که یک کودک اوتیستیک دارند معمولاً دیگر داشتن فرزند را متوقف می کنند و این امر می توانند تخمین های آماری از این جمعیت را مخدوش نماید، و از سوی دیگر اطلاعات مربوط به خطر بازگشت قدیمی است و مربوط به دورانی است که تعریف باریکی از اوتیسم مطرح می شد و بسیاری از کیس ها از این دامنه بیرون می ماندند اما امروز با توصیف فراگیرتری که از اوتیسم مطرح می شود، بدیهی است که اطلاعات جمعیت شناختی و در پی آن خطر بازگشت آن تغییر کرده است.اگر با معیارهای تشخیصی امروز، مطالعات جمعیت شناختی انجام شود قطعا احتمال بازگشت افزایش یافته است. چرا که بسیاری از کودکانی که دارای اشکال خفیف غیر عادی بودن هستند و بر اساس معیارهای قبلی از دایره اوتیسم بیرون می ماندند در مطالعات آماری به حساب نمی آمدند
      دکتر مهدی صابر

    یکشنبه 03 آذر 1398 - 15:34
    نقل قول این ارسال در پاسخ گزارش این ارسال به یک مدیر
    ارسال پاسخ



    برای ارسال پاسخ ابتدا باید لوگین یا ثبت نام کنید.


    پرش به انجمن :

    با سایت فریاد حق به روزترین وب سایت اسلام,مذهبی به روز باشیم...

    تماس با ما | درمان کودکان اوتیسم | بازگشت به بالا | پیوند سایتی RSS